15 տարվա սպասումից հետո. Լարա Ֆաբիանը հուզեց ու կախարդեց Երևանը իր մեծ վերադարձով
Երբ բեմ է բարձրանում Լարա Ֆաբիանը, ժամանակը կարծես կանգ է առնում։ Հունիսի 8-ի երեկոն հենց այդպիսին էր. հազարավոր մարդիկ հավաքվել էին Կարեն Դեմիրճյանի անվան մարզահամերգային համալիրում՝ կրկին տեսնելու և լսելու այն երգչուհուն, որի ձայնը վաղուց դարձել է միլիոնավոր մարդկանց կյանքի կարևոր հիշողությունների մի մասը։
15 տարվա դադարից հետո ֆրանսիական երգարվեստի լեգենդը վերադարձավ Երևան, և այդ վերադարձը պարզապես համերգ չէր։ Այն վերածվեց զգացմունքների, հիշողությունների ու անկեղծ հույզերի մի մեծ տոնի, որտեղ յուրաքանչյուր երգ պատմություն էր, իսկ յուրաքանչյուր նոտա՝ ապրում։
Դահլիճը լեփ-լեցուն էր դեռևս համերգի մեկնարկից առաջ։ Հանդիսատեսի շարքերում կարելի էր տեսնել տարբեր սերունդների մարդկանց, որոնք եկել էին մեկ նպատակով՝ կենդանի լսելու իրենց սիրելի երգչուհուն։ Եվ երբ Լարա Ֆաբիանը հայտնվեց բեմում, դահլիճը պայթեց ծափահարություններից։
Երգչուհին ներկայացրեց իր ամենահայտնի ստեղծագործությունները՝ ոչ միայն կատարելով դրանք, այլև կիսվելով դրանց ստեղծման պատմություններով, անձնական հիշողություններով ու այն զգացմունքներով, որոնք տարիներ շարունակ ուղեկցել են իրեն։ Հենց այդ անկեղծությունն է, որ Լարա Ֆաբիանին դարձրել է միլիոնավոր մարդկանց սիրելի արտիստը աշխարհի տարբեր անկյուններում։
Նրա հզոր և անզուգական ձայնը բառացիորեն թափանցում էր հանդիսատեսի հոգին։ Շատերի աչքերում արցունքներ կային, մյուսները երգում էին նրա հետ, իսկ ոմանք պարզապես լուռ լսում էին՝ փորձելով որսալ յուրաքանչյուր հնչյուն։
Համերգի առանձնահատուկ գեղեցկությունը լրացնում էր Հայաստանի պետական սիմֆոնիկ նվագախումբը՝ Սերգեյ Սմբատյանի ղեկավարությամբ։ Կենդանի նվագակցությունը երգերին նոր շունչ էր հաղորդում՝ դրանք դարձնելով ավելի խորն ու հուզիչ։ Յուրաքանչյուր մեղեդի դառնում էր ավելի հարուստ, իսկ յուրաքանչյուր զգացմունք՝ ավելի ուժեղ։
Հանդիսատեսի սերն ու ջերմությունը զգացվում էին ամբողջ երեկոյի ընթացքում։ Յուրաքանչյուր երգից հետո դահլիճը երկար ժամանակ չէր դադարում ծափահարել։ Շատերը բարձրաձայն արտահայտում էին իրենց սերը երգչուհու նկատմամբ, իսկ բեմը պարբերաբար ծածկվում էր ծաղկեփնջերով։
Ամենաերջանիկ երկրպագուներին հաջողվեց մոտենալ բեմին և լուսանկարվել իրենց կուռքի հետ։ Լարա Ֆաբիանը սիրով արձագանքում էր նրանց խնդրանքներին, ժպտում, կատակներ անում և հատուկ կեցվածքներ ընդունում լուսանկարների համար՝ ստեղծելով անմոռանալի պահեր իր երկրպագուների համար։
«Ես շատ ուրախ եմ կրկին Հայաստանում լինել։ Այստեղ մարդիկ այնպիսի ջերմություն են փոխանցում, որ քեզ իսկապես տանն ես զգում»,– խոստովանեց երգչուհին՝ արժանանալով հերթական բուռն ծափահարություններին։
Երեկոյի ընթացքում ուշադրությունից չվրիպեց նաև նրա նրբաճաշակ կերպարը։ Լարա Ֆաբիանը բեմ էր բարձրացել հայ դիզայների ստեղծած զգեստով՝ ևս մեկ անգամ ընդգծելով իր կապն ու հարգանքը Հայաստանի հանդեպ։
Եվ, իհարկե, համերգը չէր կարող ավարտվել առանց այն երգերի, որոնց համար նրան սիրում են ամբողջ աշխարհում։ Երբ հնչեցին Je Suis Malade, Je t’aime և Adagio երգերի առաջին նոտաները, դահլիճը բառացիորեն շունչը պահած լսում էր։ Այդ ստեղծագործությունները վաղուց դարձել են Լարա Ֆաբիանի այցեքարտը և մինչ օրս շարունակում են հուզել միլիոնավոր մարդկանց սրտերը։
Համերգի ավարտին հանդիսատեսը երկար ժամանակ չէր ցանկանում լքել դահլիճը։ Շատերը փորձում էին պահել այդ կախարդական երեկոյի զգացողությունը, որն, անկասկած, դեռ երկար կմնա նրանց հիշողություններում։
Հիշեցնենք, որ Լարա Ֆաբիանը վերջին անգամ Երևանում ելույթ էր ունեցել 2011 թվականին՝ Ֆրանկոֆոնիայի օրերի շրջանակում։ 15 տարի անց նրա վերադարձը դարձավ ոչ միայն երաժշտական իրադարձություն, այլ նաև իսկական տոն հայ հանդիսատեսի համար, որը հերթական անգամ ապացուցեց՝ իսկական արվեստը չի ճանաչում ո՛չ ժամանակ, ո՛չ սահմաններ։