Եթե նկատում եք, որ ձեր փոքրիկը՝ ընդամենը երեք տարեկան, ձախ ձեռքով գդալ է բռնում, դա դեռ չի նշանակում, որ նա անպայման ձախլիկ է լինելու։ Այս տարիքում երեխաները գրեթե ինչ ասես կարող են անել երկու ձեռքով, որովհետև ուղեղն ամենավերելակա պլաստիկն ու առեղծվածայինն է։ Իրականում՝ մասնագետներն անգամ ասում են, որ փոքրիկին կարելի է ուղղակի ցանկացած կողմ սովորեցնել։ Եվ մեծ մասը հենց ծնողների օրինակով և սովորեցմամբ են դառնում աջլիկ։
Իսկ ահա 4-5 տարեկանում՝ երբ երեխայի շարժումները ու հմտությունները ավելի կայուն են դառնում, արդեն կարելի է ավելի վստահ եզրակացություններ անել։
Ձախկողմյան ուղեղի տեր փոքրիկները՝ «աջ կիսագնդի երեխաները», ունեն յուրահատուկ բնավորություն՝ ավելի զգայուն, ինտուիտիվ ու խորը նայող աշխարհին։ Նրանք զգացմունքային առումով կարող են մի քայլ առաջ անցնել իրենց հասակակիցներից և հեշտությամբ հարմարվել կյանքի նորանոր իրավիճակներին։
Նրանց ուղեղը մտնող տեղեկատվությունը ընկալվում է ոչ թե սովորական, այլ ասոցիատիվ, փոխաբերական ձևով, և հենց այս մտածողության յուրահատուկ ձևն է նրանց դարձնում ստեղծագործ ու երևակայական։ Ահա թե ինչու ձախլիկները հաճախ ունեն գերազանց տաղանդներ արվեստում, երաժշտությունում, գիտության մեջ և անգամ գիտական գյուտերում։
Ձախլիկները ծնվում են ասես ուրիշ ուղով մտածելու՝ ոչ ստանդարտ ու խելամիտ լուծումներ գտնելու շնորհքով, ինչը հետագայում նրանց օգնում է ինչպես կյանքում, այնպես էլ մասնագիտական մարտահրավերների առջև։ Հիշեք՝ Լեոնարդո դա Վինչի, Նապոլեոն, Էյնշտեյն, Չերչիլ, Շոպեն, Նյուտոն, Բիլ Գեյթս… Նրանք բոլորը ձախլիկներ են եղել։
Նման երեխաներն իրենց հասակակիցներից հաճախ ունեն ավելի հարուստ բառապաշար, խորը հայացք և անսովոր էրուդիցիա։ Իսկ խոսքը նրանց մոտ սովորաբար զարգանում է յուրահատուկ կերպով. նրանք կարող են խոսել ավելի ուշ, բայց վարժությամբ ու չափահասի նման ինտոնացիայով, հաճախ անմիջապես հիշելով ամբողջ տեքստեր, բանաստեղծություններ, նույնիսկ երբ բառերի իմաստը դեռ ամբողջությամբ չեն հասկանում։
Ձախլիկ երեխան օժտված է իր գործերը կառավարելու և ճիշտ ուղղությամբ դարձնելու եզակի կարողություններով։ Սակայն ծնողներն ու ուսուցիչները պետք է հատուկ հոգ տանեն, որովհետև այս երեխաները հաճախ ստիպված են մեծ ջանքեր գործադրել հարմարվելու համար, ինչն էլ կարող է հանգեցնել հոգնածության և գերաշխատանքի։