Ռեժիսոր Ջիվան Ավետիսյանը նոր հույզեր ու ճշմարտություններ կբերի մեծ էկրան՝ «Վերածնվածը» և «20 20-ի հրեշտակները» ֆիլմերով.

«Թևանիկ», «Վերջին բնակիչը», «Դրախտի դարպասը»՝ այս ֆիլմերով Ջիվան Ավետիսյանը վաղուց իսկ ապացուցել է, որ իր կինոէկրանին տրվում է ոչ միայն պատմությունը, այլ նաև՝ ցավը, հիշողությունը և անտեսանելի հերոսների շունչը։ Իսկ այժմ նա պատրաստվում է նոր մեծ ներկայացման․ «Վերածնվածը» ֆիլմը հանդիսատեսի առաջ կբացվի արդեն այս աշնանը։ Բայց զուգահեռաբար ընթացող մեկ այլ խորը նախագիծ՝ «20 20-ի հրեշտակները», խոստանում է դառնալ ոչ թե պարզապես ֆիլմ, այլ՝ հարգանքի ու երախտիքի փաստաթուղթ։

Երեկ տեղի ունեցած միջոցառումը՝ նվիրված «20 20-ի հրեշտակները» ֆիլմին, վերածվեց անմոռանալի հանդիպման։ Մասնակցում էին 44-օրյա պատերազմի իրական հերոսները՝ բուժաշխատողները, ինչպես նաև դերասանները, որոնք էկրանին կպատկերեն նրանց սխրանքը։ Սա կինոյի ու իրական կյանքի ցավոտ հատումն է, որտեղ հերոսները բեմից դուրս են՝ հիվանդանոցներում, թեժ գծերի գծագրերում, վիրահատարաններում։

Ռեժիսորը հուզմունքով խոստովանեց՝ ծանր էր այս օրերին կազմակերպել միջոցառումը, բայց ընկերների հորդորով կրկին վստահեց իր առաքելությանը.
«Այս ֆիլմը հայի արժանապատվության, հավատքի ու զոհաբերության մասին է։ Եվ, ցավոք, հոգևոր դասը ներկա չէ։ Բայց ֆիլմում նրանց մասին ևս կխոսվի՝ որպես մարտի դաշտում իրենց տեղը գտած աննկարագրելի հերոսներ»։

Ֆիլմի հիմքում՝ մի գաղափար, որը ծնվել է պատերազմի թոհուբոհում. պատմել բոլոր այն բժիշկների ու բուժանձնակազմի մասին, ովքեր առանց երկմտելու անցել են կրակագիծը՝ կյանքեր փրկելու համար։ Նրանց պատմությունները սրտաճմլիկ են, իրական, ու որոշ դեպքերում՝ չափազանց դաժան՝ միավորման պահանջով՝ մեկ ֆիլմի շրջանակում։

Ֆիլմը կազմված է չորս բաժիններից ու վեց հուզիչ պատմություններից՝ Հայաստանից Արցախ մեկնած բժիշկներ, տեղական մասնագետներ, առաջնագծում կռվող բուժաշխատողներ ու Սփյուռքի ներկայացուցիչներ։ Տասնյակ անուններ, տասնյակ ճակատագրեր միահյուսվել են մի մեծ պատումի մեջ։

Ռեժիսորը վստահ է՝ սա հնարավոր չէ իրականացնել միայն իր թիմով․
«Մեզ պետք է մեկահազարանոց կամավորների աջակցություն, հազարավոր ջերմ սրտեր ու անթիվ աղոթքներ։ Սա բոլորիս ֆիլմն է»։

Դերասանուհի Նարինե Պետրոսյանը, ով համարվում է Ավետիսյանի ամենահավատարիմ գործընկերներից մեկը, ասում է․
«Ջիվանն ինձ համար արժանապատիվ արցախցու կերպար է։ Նրա յուրաքանչյուր ֆիլմ տարբերվել է նվիրվածությամբ ու ցավով։ Իսկ այս նախագիծը կլինի նրա ստեղծագործական կյանքի ամենախոր ու մարդկային գործը»։

Շանթ Հովհաննիսյանը մարմնավորելու է իրական բժիշկներից մեկին՝ շեշտելով․
«Այս ֆիլմը հուշարձան է բոլոր նրանց, ովքեր պատերազմին զենքով չմասնակցեցին, բայց փրկեցին՝ բուժելով, հավատ ներշնչելով, ապրելու կամք վերադարձնելով»։

Բժշկական գիտությունների դոկտոր Արա Բաբլոյանը միացավ նախագծին հենց սկզբից՝ իր մեծ փորձով ու հիշողություններով։ Նա կիսվեց պատերազմներից բերված դեպքերով, որոնք անգամ հիմա խոսելիս հուզմունքի ալիք են բարձրացնում։

«Ոչ միայն շնորհակալություն ենք հայտնում բժիշկներին, այլ պատմում ենք դեպքեր, որոնք դուրս են ամեն ընդունված սահմանից։ Սա մեծ ճշմարտություն է, որը չպետք է մոռացվի»։

Իսկ Ստեփանակերտի հիվանդանոցի նախկին տնօրեն Մհեր Մուսայելյանը՝ երկար լռությունից հետո առաջին անգամ բարձրաձայնեց.
«Սա հենց այն ֆիլմն է, որի կարիքը վաղուց կար։ Մարդիկ պետք է իմանան՝ ովքեր կանգնեցին կողքին, երբ ամեն բան փլվում էր։ Սպիտակ բանակը եղել է ամենաբարձր դիրքում՝ առանց զենքի, բայց հզոր վստահությամբ»։

Նա հիշեց դրվագներ, երբ գիշերը՝ ժամը 2-ից 6-ն, բժիշկներն իրար հետ տվյալներ էին փոխանակում ու խնդրում նույնիսկ մաքուր համազգեստ, քանի որ եղածը արյան մեջ էր թաթախված։ Նման պատմությունները չափազանց շատ են. դրանց լռությամբ անցնել չի կարելի։

Լուսանկարը՝ Նարեկ Մելիքսեթյանի

«20 20-ի հրեշտակները» կլինի մեր հիշողության ու երախտիքի շունչը՝ ուղղված նրանց, ովքեր չխոսեցին բարձր, բայց արեցին անհնարինը։

Պատրաստեց՝ Հասմիկ Բաբայան Լուսանկարները՝ Էմին Արիստակեսյանի