Մի երեկո, որ փոխեց ամեն ինչ
Երեկ, երբ ամուսինս տուն վերադարձավ տաքսի վարելու հերթափոխից, նա պատմեց մի դեպք, որը մինչ օրս հանգիստ չի տալիս։ Ժամը մոտ 12:30 էր, արդեն պատրաստվում էր տուն գալ, երբ ճանապարհին նկատել է մի կնոջ, ով 5-6 տարեկան տղայի ձեռքը բռնած՝ կանգնած էր մթության մեջ ու փորձում էր տաքսի կանգնեցնել։
Նա կանգ առավ։ Կինը, որը հարբած էր, բացեց հետևի դուռը, տղայի ձեռքը ուժով քաշելով՝ ներս գցեց երեխային, հետո փակեց դուռն ու նստեց առջևի նստարանին։
— Ու՞ր ենք գնում, — հարցրեց ամուսինս։
Կինը տվեց հասցեն, հետո շրջվեց ու նայեց երեխային։ Տղան տնքում էր, նվնվում։ Մայրը կոպիտ սաստեց նրան, պահանջելով լռել։ Ամուսինս, տեսնելով այս ամենը, չկարողացավ լռել։
— Չի կարելի այդպես երեխայի հետ վարվել, — ասաց նա։
Իսկ կինը պատասխանեց մի բան, որ նրան ուղղակի շոկի ենթարկեց։
— Ոչինչ, ձևացնում է, իբր ցավում է ինչ-որ տեղ։
Անցավ 5 րոպե։ Երեխան սկսեց բարձր ձայնով լաց լինել։ Ամուսինս մի ակնթարթ նայեց հայելու միջով ու, չնայած մթությանը, նկատեց, որ տղայի դեմքը գունատ էր՝ արտասովոր կերպով։
— Ինչպե՞ս ես քեզ զգում, — հարցրեց նա երեխային, բայց տղան չպատասխանեց։
Ամուսինս միացրեց մեքենայի լուսավորությունը։ Նրա աչքերի առաջ բացվեց սարսափելի տեսարան. տղայի շուրթերը մուգ կապույտ էին դարձել։ Նա անմիջապես դիմեց մորը՝ շեշտելով, որ երեխան լուրջ խնդիր ունի, բայց կինն անտարբեր էր։
— Դա ոչինչ, կանցնի։ Տանը մի բաժակ թեյ խմի, կապաքինվի։
Այս խոսքերը զայրացրին ամուսնուս։ Նա առանց վարանելու փոխեց ուղին ու որոշեց երեխային հիվանդանոց տանել։ Երբ կինը հասկացավ, որ մեքենան շարժվում է այլ ճանապարհով, սկսեց բողոքել ու պահանջել կանգ առնել։ Բայց ամուսինս անտեսեց նրան։
Հիվանդանոցում բժիշկները արագ զննեցին տղային ու հայտնեցին սարսափելի լուրը՝ նրա կույրաղիքը պայթել էր, և կյանքը վտանգված էր։ Վիրահատությունը պետք էր անել անհապաղ։
— Եթե մի քանի րոպե ուշանայիք, — ասաց բժիշկը ամուսնուս, — տղայի կյանքը փրկելն արդեն անհնար կլիներ։
Այս պատմությունը ցնցեց ինձ։ Մի բան է լսել նման դեպքերի մասին, բոլորովին այլ բան՝ դրա մասնակիցը լինել։ Միայն շնորհիվ ամուսնուս արագ արձագանքման հնարավոր եղավ փրկել երեխայի կյանքը։ Բայց նրա պատմության մեջ ինձ ամենից շատ սարսափեցրեց մոր անտարբերությունը։ Ինչպե՞ս կարելի է սեփական երեխային այդպես վտանգի ենթարկել։
Այդ գիշեր երկար չկարողացա քնել։ Երբեմն կյանքը մեզ բերում է իրավիճակներ, որոնք բացահայտում են մարդկանց իսկական էությունը։ Արդյո՞ք այդ կինը երբևէ կսովորի իր սխալներից… Կյանքը հաստատ իր դասը կտա։
