Մարգարիտ #1 — Դանդաղ վերականգնող անձնագիր
Ոչ թե ամեն ինչ հանկարծ լավանում է, այլ սկսում ես ավելի հազվադեպ արձագանքել հին ցավոտ կոճակներին:
Միտքդ մի քիչ ավելի դանդաղ է վերադառնում անցյալի վիճաբանություններին, ավելի քիչ է փնտրում, թե ով ինչ է «իրոք» նկատի ունեցել։
Դա ոչ թե մեծ լուսավորում է, այլ պարզապես… ավելի քիչ աղբ է գլխիդ մեջ։
Եվ դա, պարզվում է, բավականին մեծ տարբերություն է։
Մարգարիտ #2 — Ուղղակի դադարում ես խնդրել ներողություն գոյությունդ արդարացնելու համար
Շուտով կլինի մի պահ, երբ հասկանաս, որ կարող ես պարզապես լինել այնպիսին, ինչպիսին կաս, առանց դրա համար նախապես ներողություն խնդրելու կամ բացատրական ակնարկներ գրելու։
Ոչ թե կդառնաս ավելի համարձակ կամ ավելի սառը, այլ պարզապես կդադարես զգալ, որ քո ընտրությունները պարտադիր պետք է ունենան արտաքին հավանություն։
Դա նման է երկար ժամանակ քաշած ծանր ուսապարկը հանկարծ հատակին դնելուն՝ առանց դրամատիկ երաժշտության։
Պարզապես… ավելի թեթև ես։ Եվ դա նկատելի է։
Մարգարիտ #3 — Փոքրիկ, բայց ոչ պատահական լավ բաներ
Մի օր կզարմանաս, որ ինչ-որ մեկը հենց այն բառերն է ասել, որոնք պետք էր լսել հենց այդ պահին։ Կամ պատահաբար կբացվի մի դուռ, որի մասին արդեն մոռացել էիր աղոթել։ Կամ պարզապես կզգաս մի քանի ժամ անընդհատ թեթևություն առանց որևէ ակնհայտ պատճառի։
Դա ոչ թե «տիեզերքը քեզ սիրում է» մակարդակի հրաշք է, այլ ավելի շատ նման է նրան, որ կյանքը մի փոքր դադարեց անտեսել քո երկարատև լուռ համբերությունը։ Եվ դու հասկանում ես՝ լավ, երևի կարելի է մի քիչ էլ շարունակել։