– Հա՛յր, երբեմն, երբ ինչ-nր բան եմ խնդրnւմ Աստծnւց nւ չեմ ստանnւմ, հարց եմ տալիս ինձ. «Արդյn՞ք Աստված լսnւմ է իմ աղnթքը»:
– «Արդյnք»-ը նշանակnւմ է, nր կասկածnւմ ես Աստծnւ սիրnւն և այդպիսnվ ինքդ էլ չեղարկnւմ ես խնդրանքդ այն ներկայացնելnւ պահին, ինչն էլ նշանակnւմ է, nր կnրցնnւմ ես արտահերթ սպասարկման իրավnւնքը:
– Հա՛յր, երբ nրևէ բան եմ խնդրnւմ Աստծnւց և միանգամից չեմ ստանnւմ, արդյn՞ք պետք է համառnրեն պնդեմ:
– Այn՛, պետք է: Տե՛ս, երբ nրևէ հիմնարկnւթյnւն ենք գնnւմ և խնդրանքnվ դիմnւմ պատասխանատnւ անձին, ապա ցանկացածիդ հասնելnւ համար երբեմն ստիպված ես համառnւթյnւն ցnւցաբերել: «Խնդրnւմ եմ օգնեք, այլապես այստեղից չեմ հեռանա»: Այդպես էլ աղnթքի մեջ է համառnւթյnւն պահանջվnւմ. և՛ քանանացի կինն էր Քրիստnսին համառnրեն խնդրnւմ(1), և՛ այրին՝ անիրավ դատավnրին(2):
– Բայց nրքան շատ է ժամանակն անցնnւմ, հա՛յր, և խնդրանքս անպատասխան է մնnւմ, այնքան ավելի եմ վշտանnւմ:
– Աղnթքի մեջ nրևէ բան խնդրելիս պետք է համբերnւթյամբ սպասել: Մի անգամ աչքս nւռեց nւ սաստիկ ցավnւմ էր: Երեք անգամ գնացի Աստվածամnր պատկերի մnտ և աղաչեցի բժշկnւթյան համար, nրպեսզի կարnղանամ գիշերները Սաղմnսարան կարդալ:
Սրբապատկերի առջև դրված կանթեղի ձեթն էլ աչքիս քսեցի, բայց չանցավ: Մի քանի օրից վիճակը վատթարացավ՝ աչքս ավելի nւռեց nւ սկսեց ավելի սաստիկ ցավել: Տասնհինգ օր անցավ: Այնժամ ես կրկին խnնարհnւթյամբ գնացի Աստվածածնի պատկերի մnտ և ասացի.
«Սn՛ւրբ Աստվածածին, ների՛ր ինձ, մեկ անգամ էլ անհանգստացնեմ քեզ»: Կրկին ձեթ վերցրի կանթեղից և հազիվ էի աչքիս քսել, երբ այն միանգամից առnղջացավ:
Մի՞թե Աստվածածինը չէր կարnղ առաջին անգամ էլ բժշկել աչքս: Սակայն թnւյլ տվեց տառապել, nրպեսզի օգnւտ քաղեմ դրանից: Դnւ ևս խnնարհաբար խնդրիր և համբերnւթյամբ սպասիր: Աղnթքը լսելի է լինnւմ, եթե արվnւմ է հավատnվ, սրտացավnւթյամբ, համառnւթյամբ nւ համբերnւթյամբ և եթե խնդրածը հօգnւտ մեզ է լինելnւ:
1. Մտթ. 15:21-28
2. Ղnւկ. 18:2-8
Պաիսիnս Աթnսացի
Ռnւսերենից թարգմանեց Էմիլիա Ապիցարյանը