Ազատ Հեքիմյանը զորակոչվել է բանակ 2019 թվականի հունվարի 15-ին։ Ծառայության առաջին վեց ամիսները անց են կացրել Տավուշի մարզի Բերդ քաղաքի զորամասում։ Իր հիանալի ֆիզիկական պատրաստականության շնորհիվ Ազատը նշանակվել է հետախույզ։ Նա ուրախ էր, որ հենց այս խմբում է ծառայում, քանի որ միշտ փնտրել է հետաքրքիր, մարտահրավերներով լի ծառայություն, ուր կարող է հաղթահարել դժվարություններ ու զբաղված լինել ամեն օր։
Շուտով, իր բարձր մարտունակության շնորհիվ, Ազատը ծառայությունն շարունակեց ՀՀ պաշտպանության նախարարության հատուկ նշանակության զորքերում։ Նա խստապահանջ էր, հավատարիմ զինվորական երդմանը և միշտ պատրաստ մարտական առաջադրանքներ կատարել։ 2020 թվականին սկսվեց չարաբաստիկ պատերազմը, և Ազատը առաջին օրվանից կռվում էր ամենաթեժ կետերում՝ Հադրութում, Ջրականում, Իշխանաձորում, ուր անխնա կատարում էր իր առաքելությունը՝ պահելով բարձր մարտական ոգի։

Քաշաթաղի շրջանի Սարատակ գյուղում մղվող մարտերն Ազատին դարձան վերջինը։ Անմնացորդ նվիրված լինելով իր ջոկատին՝ նա կրակը իր վրա վերցրեց, որպեսզի հարյուրավոր զինակիցներին հնարավորություն տա նահանջել ու փրկի կյանքեր։ Իր կյանքի ամենակարճ, բայց առավել հերոսական պահերին Ազատը հետախույզների նման առաջնորդեց իր խմբերը շրջափակումից դուրս և վճռականություն ցուցաբերեց մինչև վերջ։ Նա անմահացավ հոկտեմբերի 20-ին՝ դիպուկահարի գնդակից։
Ազատը կռվեց, ինչպես վայել է հատուկջոկատայինին, ինչպես վայել է իսկական հերոսին։ Իր կյանքի վերջին րոպեներին նա կանգնեց առանց վախի՝ հանուն ընտանիքի և հայրենիքի։ 20 կարճ, բայց լեցուն տարիների ընթացքում նա հասցրեց իրենց բոլորի սրտերում ամրապնդել իր տեղը։
![]()
Ազատը կյանքով լի էր։ Նրա հետ խոսելիս անպայման զգում էիր էներգիա, ցանկություն ապրել և գեղեցիկ ապրել։ Ընտանիքի համար նա եղավ արժանի զավակ և հոգատար եղբայր, ընկերների համար՝ հավատարիմ ընկերը, իսկ հայրենիքի համար՝ զինվոր ու ազգի հերոս։ Նա միշտ կրկնում էր. «Թե այս կյանքում կա լավություն, եկեք չանենք իրար վատություն»։
Քաջ հետախույզը հուղարկավորված է 《Եռաբլուր》զինվորական պանթեոնում, թող նրա կյանքն ու սխրանքը շարունակի ոգեշնչել մեզ բոլորիս։