Աշխարհում չկա այնպիսի բան, որը կարող է փոխարինել ջերմ ու սիրառատ ընտանիքին։ Ոչ մի հարստություն, ոչ մի բարձունք կարիերայում չի կարող լրացնել այն բացը, որ թողնում է ընտանիքի սերը, փոխադարձ հոգատարությունն ու միմյանց հանդեպ անվերապահ նվիրվածությունը։ Ընտանիքն այն ամուր հիմքն է, որի վրա կառուցվում է երեխայի հոգեկան կայունությունն ու երջանիկ ապագան։
Սակայն, ցավոք, իրական կյանքը միշտ չէ, որ հեքիաթային է։ Երբեմն հարաբերությունները ծնողների միջև խզվում են, ու նրանց ուղիները բաժանվում։ Պատճառները կարող են տարբեր լինել՝ չհամաձայնություններ, անհարթություններ, անձնական ամբիցիաներ կամ պարզապես այն դառնությունը, երբ մեկը կամ երկուսն էլ այլևս չեն համապատասխանում ընտանիք պահելու բարձր կոչմանը։ Արդյունքում՝ տուժում է ընտանիքի համերաշխությունն ու մթնոլորտը, իսկ ամենամեծ հարվածը ստանում են երեխաները։
Դժվար է պատկերացնել, թե որքան ցավ ու խառնաշփոթ է զգում մի փոքրիկ սիրտ, որը դեռևս չի հասկանում, թե ինչու է ընտանիքն այսպես բեկորվում։ Երեխաները՝ հատկապես փոքրիկները, իրենց ճիշտ հոգեբանական զարգացման համար կարիք ունեն ընտանիքի այն ջերմության, որից սնվում են սերը, պաշտպանվածության զգացումը և աշխարհին վստահելու ունակությունը։ Երբ ընտանիքի բեկորները չեն միաձուլվում, այդ փոքրիկ հոգիները հայտնվում են անվերջանալի կռվախնձորի վիճակում, և նրանց մանկությունն՝ անփորձանք ու լուսավոր լինելու փոխարեն, վերածվում է ցավի, վախերի ու անորոշության։
Տեսանյութի տղան հենց այդ իրավիճակում է հայտնվել։ Ծնողները որոշել են բաժանվել, և այդ ճակատագրական որոշման կենտրոնում հայտնվել է փոքրիկը՝ ում երջանկությունը, պարզ է, ոչ ոքի համար առաջնային չէ։ Սակայն այդ երեխայի՝ մաքուր ու անմիջական պատասխանը դիպչում է ցանկացածի սրտին։
Երբ նրան հարցրին.
– Ու՞մ հետ ես ուզում մնալ՝ մայրիկի՞, թե հայրիկի, – տղան նայեց մի քանի վայրկյան լուռ, հետո ասաց.
– Ես ուզում եմ մնալ այնտեղ, որտեղ բոլորս միասին կլինենք…
Այդ բառերը, չնայած իրենց պարզությանը, պարունակում են ամբողջ մարդկային հույսը, որն ունեն երեխաները իրենց ծնողների հանդեպ։ Նրանք չեն ուզում ընտրել. չեն ուզում խզել կապերը ո՛չ մայրիկի, ո՛չ հայրիկի հետ։ Նրանց միակ ցանկությունը կրկին միասին լինելն է՝ միասին նստել ընթրելու սեղանի շուրջ, միասին լսել հեքիաթը քնելուց առաջ, միասին ծիծաղել ու միասին կիսել կյանքի դժվարությունները։
Այս տղայի պատասխանը ցույց է տալիս, թե որքան մեծ է ընտանեկան սիրո ու միասնության կարիքը յուրաքանչյուր երեխայի համար։ Այն հիշեցնում է մեզ, որ մեծահասակների խնդիրները չպետք է դառնան փոքրիկների բեռը։ Երեխաները ծնողների որոշումների հետևանքներից ամենամեծ տուժողներն են, և նրանց համար դա դառնում է մի ամբողջ կյանքի վերք։
Եվ հենց այստեղ է թաքնված ամենամեծ դասը։ Ընտանիքն այնպիսի արժեք է, որ ոչինչ չի կարող գերազանցել։ Նույնիսկ ամենաբարդ իրավիճակներում, երբ թվում է՝ բաժանումն անխուսափելի է, արժե հիշել, որ յուրաքանչյուր խոսք, յուրաքանչյուր քայլ կարող է անմոռանալի հետք թողնել երեխայի կյանքում։
Այդ փոքրիկ տղայի խոսքերը դառնում են մի տեսակ կոչ բոլոր ծնողներին՝ հիշեցում, որ երեխայի համար չկա ոչինչ ավելի կարևոր, քան սիրով լի ընտանիքը, որտեղ նա զգում է պաշտպանվածություն, ջերմություն և անվերապահ սեր։ Իսկ մեզանից յուրաքանչյուրը կարող է անել ամեն ինչ՝ պահպանելու այդ անկրկնելի և անգին կապը։
https://youtu.be/06ihKEAZFHM
