(Հուշեր մի հրաշալի տղայի մասին, ով ընդմիշտ ապրելու է մեր սրտերում)
Ծնվել էր 2000 թվականի հուլիսի 3-ին՝ Երևանի արևոտ մի օր։ Ընտանիքի միակ արու զավակն էր՝ մայրական փայփայված հույսը, ավագ քույրերի քնքուշ պահապանը։ Սամոն այն հազվագյուտ հոգին էր, ում ներկայությունը լցնում էր սենյակը ջերմությամբ, իսկ բացակայությունը թողնում էր անդունդի չափ մեծ դատարկություն։
Նա առանձնանում էր իր անկեղծ, լուսավոր բնավորությամբ։ Մանկությունից աչքի էր ընկնում՝ բարի սրտով, չվերջացող շարժունությամբ և ընկերների հանդեպ անսահման նվիրվածությամբ։ Ամենուր, ուր հայտնվում էր Սամոն, այնտեղ ժպիտ էր, երաժշտություն ու կյանք։
Նրա ձեռքերը ստեղծագործում էին՝ նկարելով հոգու խորքից եկող պատկերներ։ Նրա մարմինը պատմում էր երաժշտության լեզվով՝ պարով արտահայտելով անասելի զգացումներ։ Նա ոչ միայն սիրում էր արվեստը, այլ ապրում էր դրա մեջ։
Սամոն «Լայֆ Դենս Քրյու»-ի տաղանդավոր սաներից էր։ Նրա շարժումները բեմում հիացնում էին՝ ներշնչելով ու հպարտություն պարգևելով։ Նա խաղացել էր ֆիլմերում, մասնակցել էր տեսահոլովակների, պարային մրցույթների՝ ամենուր արժանանալով բարձր գնահատանքի։
Նա անսահման մաքուր էր՝ թե՛ իր ներաշխարհով, թե՛ կենցաղով։ Մանրուքներում էր մեծը։ Բոլորը սիրում էին Սամին՝ ոչ միայն նրա ունակությունների, այլ առաջին հերթին իր մարդկային տեսակի համար։ Նա ուներ մի ուժ՝ լուռ խոսելու, մեղմ ժպիտով հասկանալու, հուսահատին սատար կանգնելու։
Նրա բարությունը սահմաններ չուներ։ Նա կարող էր արդարացնել բոլորի սխալները, հասկանալ՝ երբ ուրիշները դատում էին։ Նա երբեք չէր հանձնվում, անգամ ամենադժվար պահին գտնում էր ելքը։ Նրա համար փակ դռներ գոյություն չունեին։ Սամոն սիրում էր կյանքը… իսկ կյանքն էլ՝ իրեն։
2020 թվականին իրականացավ Սամոյի վաղեմի երազանքներից մեկը՝ ընդունվեց ՃՇՀԱՀ-ի «Դիզայն» բաժին։ Սակայն այդ նոր ճանապարհը չսկսվեց… Նրա անունը մնաց միայն ցուցակներում։ Ցավալիորեն՝ չհասցրեց անգամ քայլել ուսանողական միջանցքներով։
2020-ի օգոստոսի 24-ին Սամոն դարձավ զինվոր։ Գնաց ծառայելու՝ բարձր գլուխով ու խորը գիտակցությամբ, որ պաշտպանում է իր սերն ու հայրենիքը։ Սեպտեմբերի 27-ին՝ ծառայության ընդամենը 35-րդ օրը, Սամոն անմահացավ…
Նա թողեց իր հետևից սեր, լույս, երազանքներ… ու հուշեր, որոնք կվառեն մեր հոգիներն ամեն օր։
Մեր Սամոն՝ հերոս, նվիրյալ, հրաշալի մարդ… Թող լույս լինի Քո ճանապարհը, Քո անունը՝ հավերժ փառքով պարուրված։
Հավերժ փառք և խոնարհում… 💔🕊️
Հարությունյան Սամվել Նորայրի