Ֆրանսիական կինոյի լեգենդ Ալեն Դելոնի մասին նոր գրքի հրապարակումը հարվածեց նրա երբեմնի անբասիր հեղինակությանը։ Լորանս Պիոյի և Ֆրանսուա Վինյոլի հեղինակած «Սամուրայի վերջին օրերը» մռայլ վերնագրով գիրքը կործանում է «սառցե հրեշտակի» և միլիոնների կուռքի կերպարը։ Գրքում ներկայացված են չդիմազերծված փաստեր՝ մեծ մասամբ հիմնված դերասանի կրտսեր որդու՝ Ալեն-Ֆաբիեն Դելոնի վկայությունների վրա։
2024 թ․ օգոստոսի 18-ին Դելոնի մահվանից հետո Բրիժիտ Բարդոն հուզիչ խոսքերով հրաժեշտ տվեց գործընկերոջը․ «Նրա հեռանալով ավարտվեց մի մեծ դարաշրջան, որտեղ նա հսկա հուշարձան էր»։ Սակայն դերասանի կենդանության օրոք էլ շրջանառվում էին լուրեր, որ նրա փայլուն արտաքինի ներքո թաքնված էր դաժան ու անկանխատեսելի մարդ։
Ալեն-Ֆաբիենը գրքում բացահայտ ասում է.
**«Այո՛, նա ամենագեղեցիկ տղամարդն էր կինոյի պատմության մեջ։ Բայց միաժամանակ՝ դաժան, սարսափելի, վտանգավոր։ Իմ մորը՝ մոդել Ռոզալի վան Բրեմենին, նա կոտրել է ութ կող։ Նրա վերջին սիրուհուն՝ Հիրոկի Ռոլլինին, ծեծում էր, կոտրել էր նրա քիթը, խեղդում էր… Մի անգամ նա զենքը ուղղեց կնոջ ճակատին ու ասաց՝ «Քեզ կսպանեմ»։ Իսկ ինձ մեկ գիշեր փակել էր մենամարտող շների վանդակում՝ իբր՝ «ուժեղացնելու համար»»։
Երբ Դելոնին հարցրել են ընտանեկան բռնության մասին, նա նույնիսկ չի փորձել հերքել․
«Եթե ապտակը քեզ դարձնում է մաչո՝ ուրեմն ես մաչո եմ», — ասել է նա։ Ըստ մերձավորների, նա իսկական մոլություն ուներ զենքի նկատմամբ։ Իր Դուշիի կալվածքում նա հավաքել էր իսկական զինանոց՝ 72 միավոր զենք և հազարավոր փամփուշտներ։ Վերջին տարիներին քնում էր բարձի տակ դրված լիցքավորված ռևոլվերով, և մի օր պատահաբար կրակել էր բարձի մեջ։
Դելոնի կյանքի մեջ կային նաև այլ մութ էջեր։ 1968 թվականին նա հայտնվեց մեծ սկանդալի կենտրոնում, երբ նրա թիկնապահ Ստևան Մարկովիչը գաղտնի տեսագրել էր Դելոնի մասնակցությամբ օրգիաներ։ Շուտով Մարկովիչի դին հայտնաբերվեց աղբամանում։ 2019 թվականին տարած ինսուլտից հետո, ըստ ականատեսների, Դելոնի վարքագիծը դարձավ տարօրինակ։ Նրա ավագ որդին՝ Անտոնի Դելոնը, չէր թաքցնում իր վերաբերմունքը՝ նրան անվանելով «մարազմատիկ»։
Այսպիսով փլուզվում է կուռքը՝ մեծագույն հուշարձանից դեպի մի մարդու, որի ստվերը հնարավոր է ավելի երկարատև էր, քան իր փառքը։